Gezondheidsrisico's, minimumafstanden tot de bewoning en een achterhaalde wetgeving


De Wereldgezondheidsorganisatie, de WHO, bracht recent een nieuw rapport uit waarin een opvallende waarschuwing voor de risico's van windturbinegeluid.
Men stelt dat windturbines schadelijk zijn voor de gezondheid van omwonenden.  De niveaus waar windturbinegeluid volgens de WHO onder moeten blijven worden in Vlaanderen structureel overschreden, Vlarem blijkt als wetgeving ongeschikt om omwonenden de passende bescherming te bieden.

De nadruk in het rapport wordt gelegd op de cumulatie van lawaai, men moet het lawaai dat men ervaart bij elkaar gaan optellen en ook duidelijk, liefst dagelijks, stille rustperiodes voorzien.
Het is belangrijk dat dit vooral thuis mogelijk is.


De 45 dB(A) Lden norm uit het WHO-rapport  is geenszins vergelijkbaar met de maximale grensnormen binnen Vlarem, bijvoorbeeld 55 of 60dB(A) rond industriegebied en 43dB(A) overdag in woongebieden, omdat de verschillende berekeningswijzen helemaal niets met elkaar te maken hebben.
In de pers werden wat dit betreft recent structurele beoordelingsfouten gemaakt door verdedigers van windenergie . De opgeworpen argumenten zijn daarmee irrelevant en dus naar de prullenbak te verwijzen.  Dit is niet alleen voor leken dusdanig complexe materie zodat het erg riskant is om zomaar wat te 'poneren'.
De stelling als zou de Vlarem wetgeving strenger zijn dan de voorlopige norm van de WHO is pertinent incorrect. We verwijzen naar de nota: 'De Ernstige Tekortkomingen van Vlarem' waarin exact staat beschreven waarom de Vlaremnormen conflicteren met de 'eisen' van de WHO.

ZORG & GEZONDHEID


Gezondheid en windmolens

"In 2013 publiceerde de Belgische Hoge Gezondheidsraad een wetenschappelijk beleidsadviesrapport (3 april 2013) over de impact van windturbines in woongebieden op de gezondheid van omwonenden.

De Raad komt op basis van een overzicht van de wetenschappelijke literatuur en bijkomende publicaties tot de volgende conclusie:

'Het is onwaarschijnlijk dat moderne windturbines behalve hinder en eventueel slaapverstoring een directe weerslag hebben op de gezondheid en het welzijn.
Zowel hinder als slaapverstoring kunnen echter bovenmatig stress veroorzaken, wat op zijn beurt negatieve gevolgen kan hebben voor de gezondheid en het welzijn van de betroffen personen.'

Met vriendelijke groeten,

Jo Vandeurzen

Vlaams minister van Welzijn , Volksgezondheid en Gezin"



In bovenstaande brief zegt de minister dat windmolens naast stress en slaapverstoring indirect dus ook gezondheidsklachten kunnen veroorzaken.
Dat is een heel ander geluid dan wat men op info-momenten (of in de pers) doorgaans hoort over windturbines in buurten waar ze gepland worden en waar windmolens steevast met koelkasten vergeleken worden wat betreft de mogelijke geluidsoverlast.
De meeste mensen willen overigens ook liever geen koelkast op hun slaapkamer of een blaffende hond in hun tuin van de buren...


DE MOGELIJKE GEZONDHEIDSRISICO'S:

Het probleem van de repetitive (amplitude-modulerende), zeer lage, dus meestal zelfs onhoorbare tonen die de grote windturbines voortbrengen is dat die zich over grote afstanden verplaatsen.

Tot op één of twee kilometer rond windturbines kunnen mensen zelfs in huis met de ramen dicht blootgesteld worden aan een in de praktijk te hoge dosis pulserend infrageluid.  Afhankelijk van het toerental van de turbine en de plaatsing en vorm van de woning.

Dat infrageluid is niets nieuws, het komt in de natuur ook voor (de branding, watervallen en aardbevingen), maar dat vormt meestal geen probleem.

Het probleem voor mens en dier ontstaat pas wanneer die infrageluid trillingen met een zeer lage frequentie eerder repetitief voorkomen.
Elke keer dat er een wiek de mast passeert wordt er een drukgolf geproduceerd, dat is een erg lage toon of trilling, die zich ongeveer om de seconde herhaalt. In een windpark vind een cumulatie daarvan plaats.

Het gaat niet zo zeer over hoe hard dat die lage trillingen zijn maar wél om het feit dat het een zich steeds herhalend geluid is (zoals bijvoorbeeld een irritante lekkende kraan).

Dit verstoort o.m. de cortisol-spiegel in het bloed en triggert het -ik-moet-opstaan-gevoel- , dat is niet handig wanneer je nog moet inslapen.
Dat zorgt ervoor dat we tijdens onze slaap in de 'waakstand' blijven, daardoor komen we niet in onze noodzakelijke diepe slaap terecht, zolang de windturbines in de buurt draaien.

Dus rust men in de buurt van windturbineparken mogelijk niet goed uit en dat resulteert in een potentiëel chronisch slaapgebrek.
Daarvoor gevoelige personen, die licht slapen en bij wie het ingebouwde 'alarmsysteem' juist goed werkt hebben de meeste last, vooral ook jonge kinderen en ouderen.

Langdurend slaapgebrek op zijn beurt kan veel verschillende gezondheidsklachten en concentratieproblemen veroorzaken.
Ook een burnout kan daar mee te maken hebben.

Verder hebben die trillingen een effect op het evenwichtsoorgaan en kunnen ze bij sommigen duizeligheid, misselijkheid, tinnitus (oorsuizen) en hoofdpijn veroorzaken.
Verhoogde risico' op cardio-vasculaire klachten is ook gedetailleerd gerapporteerd in internationale gezondheidsstudies uitgevoerd rond windparken bij mensen die te dichtbij wonen.

Natuurlijk zal niet iedereen problemen ervaren of weten waar een nieuwe klacht precies vandaan komt.
Regelmatig zijn de klachten over als men een tijdje van huis gaat. Dat bewijst veel en daar betaan zeer overtuigende getuigenissen van.

Zeer grote windturbines zijn hier in België een nieuw fenomeen. Nader onafhankelijk onderzoek is dus hard nodig voordat gewone mensen ongewild blootgesteld worden aan een verplicht grootschalig gezondheidsexperiment, waar men niet eens voor gewaarschuwd is.

(Deze gegevens zijn afkomstig uit vele recente internationale wetenschappelijke studies en getuigenissen en zijn onder andere bevestigd in een uitspraak van het Australisch Hof van Beroep (AAT) te Adelaide in 2017 en het nieuwe rapport van de WHO)



In een grote Deense studie die nog lopende is houdt men rekening met de volgende risico's op lange termijn:

verhoogd risico op diabetes bij langdurige blootstelling

verhoogd gebruik van anti-depressiva

verhoogd gebruik van bloeddruk-verlagende middelen

verhoogd gebruik van slaapmiddelen

verhoogde kans op vroeggeboorte of te laag geboorte gewicht 


Is het dus verantwoord en van deze tijd dat de overheid de bevolking ongewild blootstelt aan een grootschalig  'medisch experiment'  en men daarover zelfs niet vooraf communiceert met haar burgers?
De bewijzen dat windturbines géén risico vormen voor omwonenden liggen niet op tafel. Wel zijn er steeds meer studies en specialisten die  waarschuwen:






'Toepassing voorzorgsbeginsel en beter onderzoek zijn nodig'
Een duidelijk artikel door een huisarts wat inzicht geeft over de risico's van windturbinegeluid.

Bestand

Windmolens maken wel degelijk ziek

Bestand Downloaden


Op de website gezondheid.be vonden we een goed artikel dat verschillende meningen laat horen over de risico's van het plaatsen van windturbines in Vlaanderen.

ACADÉMIE NATIONALE DE MÉDECINE
16, RUE BONAPARTE - 75272
PARIS CEDEX 06 TÉL : 01 42 34 57 70 - FAX : 01 40 46 87 55
www.academie-medecine.fr
Un rapport exprime une prise de position officielle de l’Académie.
L’Académie saisie dans sa séance du mardi 9 mai 2017, a adopté le texte de ce rapport avec 92 voix pour, 1 voix contre et 4 abstentions.


Uit bovenstaand rapport concludeert men dat een minimumafstand van 1.500 meter aangewezen is om de gezondheidsrisico's voor omwonenden tot op een aanvaardbaar niveau te kunnen beperken.

Alleen in Vlaanderen staan ze soms op 150 meter of minder van de huizen.
Dat is volkomen respectloos naar de omwonenden.
Volgens internationale actuele standaarden is dat dus minimaal 10 maal te dichtbij.



In Wallonië is de actiegroep 'Eoliennes a tout prix' naar het Europees Hof gestapt en heeft daar haar zaak tegen de Waalse Regering gewonnen.
De definitieve uitspraak van het Hof in 2017 luidde dat alle onder de Waalse onwettig versoepelde 'Vlarem'-wetgeving' gebouwde windturbines binnen drie jaar afgebroken moeten worden. De wetgeving is vernietigd door de Raad van State omdat men voorafgaandelijk geen Milieu Efect Rapportage had uitgevoerd en er dus nooit onderzocht is wat het milieueffect van de wetgeving zou zijn.

Ook de Vlarem-wetgeving in Vlaanderen is waarschijnlijk op een gelijkaardige manier onwettig tot stand gekomen maar wordt hier nu nog steeds gehanteerd.
De vorige regering heeft een voorstel decreet 'Bestemmingsneutraliteit Hernieuwbare Energie' door de regering goedgekeurd waar vooraf mogelijk ook geen verplichte MER is uitgevoerd...

In Frankrijk heeft dit jaar de Raad van State eveneens de windplannen onwettig verklaard vanwege geen voorafgaandelijke MER, nu in vrijwel alle arrondissementen.

Polen en Finland hanteert een minimumafstand tot bewoning van 10 maal de hoogte.

In Duitsland is de wetgeving op de schop omdat uit een recente studie bleek dat windturbines twee keer zo ver van de bewoning verwijderd moet blijven om aan de wettelijke normen te kunnen voldoen Duizenden vergunningen moeten herbekeken worden, en windturbines 's nachts stilgezet en overdag vertraagd worden. Angela Merkel heeft recent besloten de minimumafstand te verhogen naar minstens  één kilometer.

In Beieren een deelstaat van Duitsland geldt de 10 maal de hoogte regeling die door de politiek is tot stand gekomen is  als aanvaardbaar compromis tussen de windsector en de burgers. (Dat betekent 2km bij een 200m hoge turbine.)

Wanneer uw huis in Denemarken op minder dan 6 maal de tiphoogte staat van een windturbine (200m x6 = 1,2km) dan heeft u een punt bij de rechter en bepaalt de makelaar aan de hand van marktprijzen de schadevergoeding die de exploitant aan u moet betalen, bij de wet geregeld.

In Engeland zou men gestopt zijn met het vergunnen van windmolens op land? de subsidies zouden gestopt zijn in Spanje

In verschillende staten van Amerika en Canada hanteert men afstanden tot 3 à 4 km, uit veiligheid.

In Australië heeft het Hof van Administratief Beroep in 2018 uitgesproken dat de geluidshinder van windturbines: 
"A plausible pathway to disease"  is.
Dat wil zeggen dat het aannemelijk is dat bepaalde personen er ziek van worden. 
Windturbines in Australië staan zoals in de meeste landen op meer dan een kilometer van de bewoning.

Australia's Administrative Appeals Tribunal is verder van mening dat: "Everyone of those guidelines is premised on an acoustic nonsense and, therefore, entirely irrelevant".
Waarmee het Hof indirect zegt dat ook Vlaanderen nog steeds een zeer incorrecte geluidswetgeving hanteert.



SLAGSCHADUW:

Slagschaduw kan zeer vervelend zijn en tot stress en soms epileptische aanvallen leiden.
De hoeveelheid slagschaduw voor uw huis is wettelijk bepaald maar dat wil niet zeggen dat u daar dan geen last van zal ondervinden.
De slagschaduw reikt veel verder dan er op de slagschaduwkaarten staat aangegeven omdat de getrokken cirkels alleen de maximale Vlaremnorm aangeven.
Indien uw huis buiten de wettelijke acht-uurs slagschaduwcontourlijn gelegen is, wil dat in de praktijk niet zeggen dat uw huis niet een veelvoud daarvan aan slagschaduw kan treffen.





GELUIDSOVERLAST:

Geluidsoverlast is bij de wet geregeld maar die wet houdt helemaal geen rekening met lage tonen, pulserend geluid of trillingen, juist zo typisch voor het moderne windturbinegeluid.

De wetgeving is wel steeds aangepast voor de windturbine-exploitanten maar niet voor omwonenden.

Overlast hangt erg af van de afstand naar de windmolens, het weer, dag of nacht, de windrichting, de windsterkte en natuurlijk hoeveel windturbines er staan, maar ook van de plaats van de slaapkamer, de vorm en stand uw huis ten opzichte van een windturbine.

Mensen gaan vaak onder een turbine staan en zeggen dat het wel meevalt, dat komt omdat het geluid zich met name horizontaal verplaatst.
Is het een hoge turbine dan draagt met name het lage geluid veel verder, zeker als het goed waait. Hoge tonen hoort men normaal minder ver.  Het zeer lage infrageluid hoort men doorgaans niet maar is er wel en kan de gerapporteerde problemen geven.

Overlast van windparken vindt grotendeels binnenshuis plaats, waar men niet meet en waar ook geen normen voor bestaan omdat de wetgeving niet is geschreven voor windturbinegeluid  (meer voor klassieke burenoverlast). 
De exacte plaats van uw bed kan veel uitmaken omdat er zich een soort staande geluidsgolven vormen met een zeer lange golflengte. Dat maakt het meten zeer complex.

Op de geluidskaarten bij vergunningsaanvragen zijn meestal cirkels getekend die de maximale geluidsnorm aangeven.
Maar die zijn gebaseerd op achterhaalde berekeningsmethoden en gedateerde aannames en hebben weinig met de praktijk van doen.
Na een half jaar moet er in het veld een officiële meting gebeuren. De turbines staan dan al en men heeft als burger geen enkele controle. het is ook vaak hetzelfde bureau van de mogelijk flattterende berekeningen in de aanvraag die de berekeningsfouten zelf kan 'rechtzetten'.

Dat meten is echter in de praktijk ook erg moeilijk en vaak onbetrouwbaar.  Het is moeilijk te onderscheiden waar het geluid precies vandaan komt en wie er verantwoordelijk is voor welk geluid zeker als er meerdere turbines staan, en er ook ander omgevingsgeluid is.
Het meten van laagfrequent geluid blijkt zeer moeilijk en onbetrouwbaar maar juist dat is wat er belangrijk is.
Het geluidniveu dient men te meten met de wind van de juiste sterkte en uit de goede richting, u begrijpt dat dit feitelijk ondoenlijk is en de milieuinspectie of het studiebureau doorgaans meet als er bijvoorbeeld geen of onvoldoende wind of geen klachten bestaan door de windrichting of externe omstandigheden. Klimatologische omstandigheden hebben een grote invloed.


Naar de rechter stappen als men overlast heeft is niet gemakkelijk omdat er in de wet geen eenduidigheid bestaat over de meetmethoden. 

Het is ook niet eenvoudig, volgens veel studiebureau's zelfs ondoenlijk. Men is vaak niet flexibel en houdt vast aan benaderingsmethoden die behoren bij een andere problematiek, industrielawaai, verkeerslawaai, muzieklawaai, of andere situaties uit de praktijk.
Elke partij doet het maar zoals men denkt dat het hen goed uitkomt.
Maar dan wordt het appelen met peren vergelijken en dat is mogelijk erg lastig en duur voor de rechter.

Het is dus niet altijd doorgestoken kaart of onwil. Vooral de wetgeving schiet erg tekort en fysiek is het vrijwel onmogelijk om over complex geluid in het veld iets zinnigs te concluderen, wat niet wegneemt dat de overlast allesbepalend kan zijn en zeker moet aangepakt worden.


Veel beter zou het zijn als er een veilige minimumafstand bestond zoals in het buitenland.
Dan gaat men definitief alle discussie en rechtzaken uit de weg en zouden er meer mensen weer positief staan tegenover windenergie op land.